CZY UWAŻACIE, ŻE REINKARNACJA JEST PRAWDZIWA????

Na anonimowym forum rozpoczął się wątek o „życiu po śmierci” i „reinkarnacji”, jednym z najbardziej fundamentalnych pytań ludzkości. W przeciwieństwie do typowych dyskusji na ten temat, zamiast emocjonalnych konfliktów, pojawiają się opinie z różnych perspektyw.

Uważam, że istnieje

Po krótkim stwierdzeniu założyciela wątku, różne opinie na temat reinkarnacji są publikowane jedna po drugiej.

• [2]Nie istnieje
• [3]Nie da się żyć, jeśli w to nie wierzysz
• [4]Nawet jeśli istnieje, ale nie ma ciągłości, to i tak jest jak gdyby nie istniała
• [5]Uważam, że dopóki są ludzie, którzy mówią, że wierzą w coś na poziomie myślenia, są rakiem społeczeństwa
• [6]Nie istnieje. Świadomość znika jak po odłączeniu zasilania i koniec. Ludzkie ciało działa według nauki
• [8]Być może istnieje ciągłość czegoś innego niż świadomość
• [9]Większość rzeczy na świecie tak właśnie wygląda
• [10]Zastanawiam się, czy możemy mówić o reinkarnacji, jeśli wspomnienia nie są przenoszone. Jeśli są przenoszone, to reinkarnacja w innym świecie? W tym świecie nie ma nikogo, kto by je przeniósł. Czy ten świat jest pierwszym etapem?

• [11]Patrząc na zwierzęta społeczne, myślę, że istnieje jakaś wola zarządzająca całością
• [12]Zacząłem myśleć, że może być arogancją udawać, że nauka może wszystko wyjaśnić
• [13]Dusza jest rozbita i miesza się z innymi duszami, gdy się odradza. Reinkarnacja istnieje, ale nie zachowuje się dokładnie ten sam umysł
• [14]To tajemnica, ale są ludzie, którzy sprawiają wrażenie, jakby byli już którymś razem w swoim życiu
• [15]Liczba istot żywych na świecie zwiększa się i zmniejsza, więc jak może działać reinkarnacja? Czy nowe byty rodzą się ignorując reinkarnację, czy może czekają w kolejce przez całe życie?

• [16]Jeśli reinkarnacja i tym podobne naprawdę istnieją, chciałbym, żeby ktoś mi o tym wyraźnie powiedział z góry. Wspomnienia z poprzedniego życia czy zawiadomienie od jakiejś wyższej istoty, która tym zarządza, cokolwiek

Wraz z pogłębieniem się dyskusji, zaczynają pojawiać się filozoficzne aspekty i buddyjskie koncepcje reinkarnacji.

• [17]Jednostka jest częścią całości. Całość jest uporządkowana i jaśniejąca. Podobno wszyscy, którzy osiągnęli oświecenie, mówią to samo
• [18]Ostatecznie to nie „wierzę, że istnieje”, ale „chcę, żeby istniała”, prawda? To ta sama wiara, co pragnienie nagrody za dobre uczynki i kary za złe
• [19]Używając analogii do żywych istot, ciało jest jak wiadro, a dusza jak piasek w wiadrze. Po śmierci piasek jest wysypywany z wiadra na piaskownicę i mieszany. W reinkarnacji nowy piasek z piaskownicy trafia do nowego wiadra. Więc chodzi tylko o zwiększanie lub zmniejszanie ilości piasku w piaskownicy, tak?
• [20]Ale ta nauka też nie wyjaśnia wszystkiego
• [21]Ten świat = Ziemia? Może nie o to chodzi
• [22]Gdyby dusza istniała, grawitacja by na nią nie działała, więc prawdopodobnie byłaby rozrzucona po kosmosie
• [23]Może są jakieś niedogodności związane z wyjaśnianiem tego z góry

Nagle temat zmienia się na system reinkarnacji w buddyzmie tybetańskim.

• [24]Jeśli reinkarnacja nie istnieje, to czym są tybetańscy lamowie?
• [25]Normalnie gdy fale mózgowe ustają, świadomość znika. Ciało jest spalane, więc co się odradza?
• [26]Ludzie, którzy mówią o reinkarnacji czy duchach, lubią wymyślać „dziwaczne wyjaśnienia, które zakładają istnienie tych zjawisk, żeby wszystko się zgadzało”

Dyskusja rozszerza się na kontekst społeczny i ewolucyjny.

• [27]Dokładnie. Gdyby reinkarnacja nie istniała, to strategia polegająca na odbieraniu zasobów innym ludziom powinna być powszechnie uznana za słuszną, ale jest wiele organizmów, które nie przyjmują takiej strategii
• [28]Reinkarnacja prawdopodobnie nie dotyczy tylko ludzi. Populacja Ziemi stale rośnie. Możliwe, że istnieje jakiś obieg duchowy obejmujący wszystkie żywe istoty
• [29]Dusza

W tym momencie dyskusja przybiera kierunek epistemologiczny i filozoficzno-naukowy. Pojawiają się klasyczne pytania o dowód istnienia i możliwość obserwacji.

• [30]Jeśli nie można udowodnić istnienia, to równie dobrze może nie istnieć, prawda?
• [31]Po prostu traktujemy coś jako nieistniejące, jeśli nie możemy tego zaobserwować
• [32]No właśnie, skoro nie można tego zaobserwować, to nie istnieje
• [33]Zarówno „byłoby miło, gdyby istniało” jak i „może nie istnieć” są możliwe
• [34]Świadomość też istnieje, ale nie można jej zaobserwować. Jednak przyznajesz, że ona istnieje, prawda?
• [36]Świadomość można odczuwać i postrzegać, prawda? Porównywanie jej z duszą jest nieuzasadnione
• [37]Nie możesz obiektywnie i powtarzalnie wykazać swojego postrzegania czy świadomości. To to samo
• [38]Obiektywnie myślę, że nie istnieje, ale emocjonalnie żyję tak, jakby istniała. Inaczej są rzeczy, których nie da się zaakceptować

Dyskusja zaczyna koncentrować się na definicji „duszy”.

• [39]Czy dyskutujecie, pozostawiając definicję duszy niejasną? Jeśli powiążemy duszę z istotą posiadającą świadomość, to świadomość własnej świadomości = dusza istnieje. Ale czy pozostaje po śmierci, to inna sprawa
• [40]Dokładnie! Dlatego moja wypowiedź to tylko rozszerzenie tej dyskusji na kwestię życia i śmierci
• [41]Jest ogromna różnica między tym, że istnienie czegoś nie jest sprzeczne z faktami, a tym, że to istnienie jest uzasadnione
• [42]Znasz teorię kwantowego mózgu?

Na koniec przedstawione zostaje nowe podejście do koncepcji reinkarnacji z perspektywy biologii ewolucyjnej.

• [43]Patrząc na ewolucję organizmów, oprócz konkurencji między jednostkami istnieje także kwestia zachowania gatunku. Gdybyś nie wierzył, że jest coś do zyskania poprzez poświęcenie siebie, nie mógłbyś podjąć żadnego działania wymagającego samopoświęcenia, co ostatecznie wpływa na przetrwanie gatunku. Jeśli odnajdujemy wartość w duchu samopoświęcenia, pojawienie się wierzeń w reinkarnację jest w pewnym sensie nieuniknione i może być instynktownie zakodowane. Patrząc z tej perspektywy, takie wierzenia są jedynie koncepcjami i obiektywnie nie istnieją lol
• [44]Jeśli istnieje poprzednie życie, ale nie ma wspomnień z niego, to już nie jest reinkarnacja, tylko inna osobowość

Późną nocą dyskusja osiąga fundamentalny temat filozofii nauki: relację między istnieniem a obserwacją.

• [45]Wydaje mi się, że arogancją współczesnych ludzi jest naukowe określanie czegoś jako „nieistniejące” tylko dlatego, że jest to „niemożliwe do zaobserwowania”
• [46]Dobranoc wszystkim
• [47]Nikt tak nie określa. Po prostu na ten moment nie ma uzasadnienia dla istnienia
• [48]Czy to oznacza, że gdy ktoś straci pamięć, staje się inną osobowością? Wydaje mi się, że to nie jest właściwe podejście
• [49]Tak, właśnie tak
• [50]Gdy pierwotna pamięć powraca, a wspomnienia z okresu amnezji również pozostają, czym się wtedy staje?
• [51]Osobą z oryginalną osobowością, która ma wspomnienia z okresu amnezji